خوش ندارم كسى را كه خداوند به او نعمتى داده و او آن را آشكار نمىكند . همچنين از آن حضرت نقل كرده است كه فرمود : لباس بپوش و خود را زيبا نشان ده . چون خدا زيباست و زيبايى را دوست مىدارد . اما بايد از راه حلال باشد » . شيخ طوسى در كتاب تهذيب به سند خود از امام صادق ( ع ) نقل كرده است كه فرمود : خداوند زيبايى و آرايش بدن را دوست دارد و دشمن زشتى و تمايل به آن است . زيرا وقتى خداوند بنده‌اى را با اعطاى نعمتى ، مورد انعام قرار مىدهد دوست دارد نشانهء آن نعمت را بر وى مشاهده كند . پرسيدند : چگونه ؟ فرمود : لباس را تميز و خوشبوى ، خانه‌اش را با گچ اندود ، و آن را جارو كند . كلينى به سند خود از امام صادق ( ع ) روايت كرده است كه فرمود : « روزى در حال طواف بودم كه ديدم كسى لباس مرا مىگيرد . چون نگاه كردم ديدم عباد بن كثير بصرى است . گفت : اى جعفر ! آيا با اينكه در اين مكان هستى و از فرزندان على ( ع ) هستى چنين جامه‌اى پوشيده‌اى ؟ گفتم : اين جامهء فرقبى « 2 » ، است كه آن را به يك دينار خريده‌ام . اما على در زمانى مىزيست و جامه‌اى مىپوشيد كه مناسب با همان زمان بود و اگر من نيز در روزگار خويش مانند على ( ع ) لباس مىپوشيدم مردم مىگفتند : جعفر هم مثل عباد از رياكاران است » . همچنين كلينى به سند خود نقل مىكند كه : « مردى به امام صادق ( ع ) عرض كرد خداوند تو را نيكو گرداناد ! مىدانى كه على بن ابى طالب جامه‌اى خشن در بر مىكرد و پيراهنى مىپوشيد كه چهار درهم بيشتر ارزش نداشت اما اكنون مىبينم كه تو جامه‌اى فاخر بر تن دارى ؟ ! امام ( ع ) به او پاسخ داد : على بن ابى طالب صلوات الله عليه ، اين جامه‌ها را در زمانى در بر مىكرد كه پوشيدن آنها زشت شمرده نمىشد همان گونه كه اگر در آن زمان لباسهاى معمول در اين دوران را مىپوشيد مورد انتقاد و اعتراض قرار مىگرفت . پس بهترين جامهء هر دوران ، جامه‌اى است كه مردم همان روزگار بر تن مىكنند . . . » كلينى به سند خود نقل كرده است كه : « سفيان ثورى نزد امام صادق ( ع ) رفت و ديد كه آن حضرت جامه‌اى سپيد و نازك مانند پوستهء تخم مرغ « 3 » به تن دارد ، پس به آن حضرت گفت : اين لباس در شأن شما نيست . امام ( ع ) به او فرمود : به من گوش فرا ده و آنچه مىگويم به خاطر بسپار . براى دنيا و آخرت تو اين بهتر است كه بر سنت بميرى نه بر بدعت . آگاه باش كه رسول خدا ( ص ) در روزگارى دشوار و سخت زندگى مىكرد . اما اگر دنيا روى آورد ، سزاوارترين مردم به استفاده از مواهب دنيوى ، بندگان نيك و مؤمن و مسلمان آنند ، نه

--> ( 2 ) فرقب : نام محلى بوده كه اين جامه در آنجا درست مىشده است . و جامهء فرقبى سپيد و از جنس كتان بوده است . ( 3 ) در متن روايت كلمهء « غرقى » ، بر وزن « زبرج » ، آمده است . و « غرقىء » در زبان عرب پوستهء سپيد نازكى است كه زير پوستهء آهكى و سفت تخم مرغ قرار دارد . و تشبيه جامهء حضرت به غرقىء به اعتبار لطافت و نازكى آن است .